Bir imkansızlık havası...

Yer bodrum pasha bar,kat1 teras,

Modernliğin kokusu altında,sadeliğin verdiği huzurla oturan iki insan.iki insan ki çalan müziklerin içinde yok olmuş,mumların ve loş ışıkların gölgesi altında düşüncelerine daha bir gömülmüş...

Deniz bile anlamış oradaki imkansızlığı.Hırsla sahili döven o kudretli deniz bile susmuş.Kıpırdanmaya,fısıldamaya çalışsa da nafile.Ay ise utanmış kaçmış.Üzüntülü bir yalnızlık var havada.

Üçlü koluğun en uçlarında oturan iki insan...Bir tarafta saz çalgısı,ud tıngırtısı diğer tarafta bass ın en kuvvetli tınısı,zamanın en kıvrak notaları.Aralarında ise bir boşluk.Bir boşluk ki asla dolmayacak.Aslında o boşluğu tıngırtısıyla doldurmaya hazırdır ud, yıllardır sakinliğiyle, yavaşca ama kararlı adımlarıyla hazırlamıştır kendini beklemiştir ama karşı köşe yorulmuştur artık o notadan öbürüne geçmekten.Üstelik o satırdan diğerine geçerken hata yapıp ritmide bozmuştur.Geçmişi belli ki bozuk ritimlerle dolmuştur.